Een 'skûtsje' (Nederlands: schuitje) was in de vorige eeuw een klein Fries binnenvaartschip (platbodem), van 12 tot 14.50 meter lengte en 2.80 tot 3.40 meter breedte. Er zijn er tussen 1880 en 1930 ongeveer duizend gebouwd. Skûtsjes behoren tot de familie der tjalken, maar zijn slanker en sneller uitgevoerd. Sinds 1900 is de naam ook ingeburgerd voor grotere schepen: tot 20 meter lengte. Die werden eerst nog 'roefschip' of 'skip' genoemd. Het meet dus maximaal 20 bij 4 meter, heeft een laadvermogen van hoogstens 50 ton en is gebouwd op werven in Friesland. Tot ongeveer 1900 werden skûtsjes van hout gebouwd. Vanaf 1885 begon men met het bouwen van de ijzeren exemplaren. Er zijn nu nog een paar honderd skûtsjes 'in bedrijf'. Rond de 80 skûtsjes doen aan wedstrijden mee, waaronder ook de Sûn en Wol.

De Sûn en Wol is gebouwd in 1925 op de werf van Van der Werff in Buitenstverlaat Drachten. Rond 1900 was Drachten een belangrijk binnenvaartcentrum. Er waren verschillende werven, waarvan twee er grote bekendheid verwierven vanwege de kwaliteit van hun schepen. De Piip van de familie Roorda en De Buitenstverlaatster werf van de familie Van der Werff.Deze werven hebben de oudste papieren. Veel van de skûtsjes, waaronder ook de Sûn en Wol,  zijn in haveloze toestand opgespoord. En weer in oude glorie opgeknapt om aan wedstrijden te kunnen meedoen. Een aantal van de huidige wedstrijdskûtsjes zijn van deze Drachtster werf afkomstig, en jarenlang hebben ze de klassementsstrijd gedomineerd.

In 2006 is de stichting Behoud van het skûtsje Sûn en Wol opgericht door Siete en Sietske Meeter. De stichting heeft als doel dit prachtige schip als cultureel erfgoed te bewaren voor het nageslacht.